Παρακολουθώ με έκπληξη και προβληματισμό, την αγωνιώδη προσπάθεια προπονητών να επέμβουν τακτικά στο παιχνίδι με φωνές, χειρονομίες και ένταση, σε ηλικίες Κ14-Κ12 ή ακόμα και μικρότερες όπως Κ10 και Κ8. Πραγματικά λυπάμαι αυτά τα παιδιά, που μη έχοντας τη δυνατότητα λόγω ηλικίας, να καταλάβουν τι τους ζητά ο προπονητής ή μη έχοντας την φυσική ή την τεχνική ικανότητα να εκτελέσουν αυτά που αυτός φαντάζεται, νοιώθουν ανεπαρκή και ατάλαντα. Χάνουν το κυριότερο στοιχείο που οδηγεί στην βελτίωση τους και είναι η χαρά και η ικανοποίηση, που νοιώθουν όταν πετυχαίνουν τους στόχους τους!
Οι εφικτοί στόχοι και οι ρεαλιστικές προσδοκίες είναι το Α και το Ω, για να είναι ένα παιδί ευχαριστημένο, να μείνει στο άθλημα, να ενταχθεί ομαλά στην ομάδα, να βελτιωθεί και να εξελιχτεί! Αυτή η διαδικασία είναι διαφορετική για κάθε παιδί, το στοιχείο της ατομικότητας είναι ο απόλυτος οδηγός για τον προπονητή και θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σαν ''Ευαγγέλιο'', γιατί διαφορετικά η σύγκριση, η αίσθηση του κατώτερου και η μη δυνατότητα ανταπόκρισης, θα οδηγήσουν απλά σε χαμένες ώρες προπόνησης, στασιμότητα, έλλειψη ικανοποίησης και κινήτρων και τελικά παιδιά με χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση...
Πως μπορεί ένα παιδί που δεν είναι ακόμα έτοιμο λόγω ηλικίας ή σωματότυπου, να ανεβοκατεβαίνει στο γήπεδο σαν τον N'Golo Kante;
Πως μπορεί όταν δεν μπορεί να ελέγξει σωστά την μπάλα να του ζητάμε οδήγημα υπό πίεση και διεισδύσεις όπως ο Lionel Messi και όταν δεν το καταφέρνει, να τα ''ακούει'' κι από πάνω;
Πως μπορεί όταν δεν έχουμε ασχοληθεί για να το βελτιώσουμε να πασάρει την μπάλα σωστά, να του ζητάμε πάσες με σωστή δύναμη και κάθετες ανάμεσα στους αντιπάλους, όπως ο Kevin De Bruyne;
Πως μπορεί να αντιληφθεί και να εφαρμόσει ομαδικές τακτικές κινήσεις και συνεργασίες, όταν δεν έχει εκπαιδευτεί σε ξεμαρκάρισμα, υποστήριξη, 1-2, πίεση, κάλυψη, διαγώνιες σχέσεις κ.α.;
Πως, πως, πως...
Πως μπορεί ένα παιδί που δεν είναι ακόμα έτοιμο λόγω ηλικίας ή σωματότυπου, να ανεβοκατεβαίνει στο γήπεδο σαν τον N'Golo Kante;
Πως μπορεί όταν δεν μπορεί να ελέγξει σωστά την μπάλα να του ζητάμε οδήγημα υπό πίεση και διεισδύσεις όπως ο Lionel Messi και όταν δεν το καταφέρνει, να τα ''ακούει'' κι από πάνω;
Πως μπορεί όταν δεν έχουμε ασχοληθεί για να το βελτιώσουμε να πασάρει την μπάλα σωστά, να του ζητάμε πάσες με σωστή δύναμη και κάθετες ανάμεσα στους αντιπάλους, όπως ο Kevin De Bruyne;
Πως μπορεί να αντιληφθεί και να εφαρμόσει ομαδικές τακτικές κινήσεις και συνεργασίες, όταν δεν έχει εκπαιδευτεί σε ξεμαρκάρισμα, υποστήριξη, 1-2, πίεση, κάλυψη, διαγώνιες σχέσεις κ.α.;
Πως, πως, πως...
Το πρώτο και σημαντικότερο για όλα τα υπόλοιπα είναι η Ατομική Βελτίωση των παιδιών σωματικά, τεχνικά και σαν προσωπικότητες! Οι φυσικές ικανότητες, η κινησιολογία, η συναρμογή, η τεχνική επιδεξιότητα, θα το καταστήσουν ικανό να μπορεί να ανταποκριθεί στο παιχνίδι, να συμμετέχει, να το χαίρεται και να βελτιώνεται. Επίσης σημαντικό, τα εμπόδια που συναντά να είναι προσπελάσιμα, για να αποκτά κίνητρο και αυτοπεποίθηση και γι' αυτό υπεύθυνοι είναι οι ακαδημίες και οι προπονητές. Αν αυτό δεν συμβεί, απλά προχωράνε τα παιδιά που ήδη μπορούν και χωρίς προπονητή, είτε γιατί έχουν ταλέντο, είτε γιατί υπερέχουν σωματικά τη δεδομένη χρονική στιγμή, καθώς στο παιδικό ποδόσφαιρο ένα ανεπτυγμένο ή μη παιδί (χρονολογική-βιολογική ηλικία) συχνά κρίνεται λάθος!
